ลักขณา ศุภโชคพาณิชย์ ไอเดียธุรกิจคนวัยเกษียณ

by ownermdo_newshealth_381.jpg | 10-11-2009

 

ลักขณา ศุภโชคพาณิชย์ ไอเดียธุรกิจคนวัยเกษียณ

ออกอากาศเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2552


 
สุรนันทน์ วันนี้ผมอยู่กับเสื้อผ้าน่ารักๆ เป็นเสื้อผ้าสไตล์เคป๊อป แล้วก็เป็นไอเดียของธุรกิจคนวัยเกษียณ ผมอยู่กับคุณลักขณา ศุภโชคพาณิชย์ซึ่งดูแล้วยังไม่เกษียณ เกษียณจากอะไรครับคุณลักขณา

ลักขณา  จากอายุ 60 ก็ต้องเกษียณ เดิมทำอาชีพตัดเสื้อ

สุรนันทน์ เมื่อก่อนมีร้านของตัวเอง แล้วทำไมตอนนี้ไม่เอาแล้ว

ลักขณา  เดี๋ยวนี้มันเปลี่ยนแปลงคนไปซื้อใส่เยอะ แต่ก็มีคนที่ตัดเสื้อใส่แต่เราคิดว่าอายุมากแล้วไม่ทำแล้ว ลูกๆก็ไม่อยากให้ทำ แต่อยู่ว่างๆก็เบื่อ ก็เลยคิดว่าอยากจะหาธุรกิจเล็กๆทำ ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์

สุรนันทน์ ทำไมถึงเป็นเสื้อเด็ก

ลักขณา  เสื้อเด็กน่ารักกว่า เพราะเสื้อผู้ใหญ่ทำมานานแล้ว ทำมาหลาย 10 ปี ก็ไม่อยากจะทำ ทีแรกตัดให้หลานสาวใส่ก่อน หลานสาวคือชื่อยี่ห้อ แปม แปม ใส่ไปไหนมาไหนมีแต่คนชมว่าน่ารัก น่าจะตัดขาย เราเลยก็ไปซื้อผ้าที่สำเพ็งหาผ้าที่ใส่สบายๆ

สุรนันทน์  ทำไมถึงออกมาเป็นลักษณะเกาหลี

ลักขณา  ในท้องตลาดแบบเยอะแยะ เอาที่เราถนัดและไม่เหมือนคนอื่นดีกว่า

สุรนันทน์ ผ้าเลือกเองหมด ออกแบบเองหมด ประสบการณ์สามสิบ สี่สิบปีจากการเย็บเสื้อ แต่ว่ามันก็ไม่เหมือนกัน พอทำออกมาแล้วทำให้หลานก็ทำได้ แล้วพอเริ่มขายขายอย่างไร

ลักขณา  ก็ได้รับการต้อนรับดี ทีแรกลงอินเตอร์เน็ตก่อน แล้วก็ไปออกบูธ เสียงตอบรับดีเขาก็บอกว่าชุดน่ารักดี คือจริงๆเราทำเป็นชุดนอนเขาซื้อไปเขาไม่ใส่เป็นชุดนอน เขาใส่ไปเที่ยว เขาบอกเสียดายชุดสวยเอาไปใส่เที่ยวเลย

สุรนันทน์ ผมก็ไม่ได้ดูว่าเป็นชุดนอน แล้วทำไมต้องขายทางอินเตอร์เน็ต

ลักขณา  ก็ให้ลูกลงอินเตอร์เน็ตให้ ขายตามอินเตอร์เน็ต สมัยก่อนเรารับตัดคนมาจ้างเราตัด แต่เดี๋ยวนี้เสาร์อาทิตย์ลูกว่างๆก็ให้ลงอินเตอร์เน็ต เวลามีออกบูธก็ไปออกบูธก็ขายดี

สุรนันทน์ ตอนที่รับตัดเสื้อมันก็อย่างหนึ่ง ตอนนั้นก็เป็นธุรกิจตัวเองแต่เป็นการตั้งรับ ใครมาก็รับใครรู้จักก็บอกปากต่อปาก พอมาทำธุรกิจอันนี้มันเป็นเชิงรุก

ลักขณา  ใช่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรก็เลยให้ลูกลงอินเตอร์เน็ตขาย ก็พอมีคนรู้จัก บางทีก็ขายได้เยอะ

สุรนันทน์ แต่ทำไมต้องทำ จริงๆก็สบายแล้วลูกชายสองคนก็มีหน้าที่การงานดีเลี้ยงคุณแม่ได้แน่นอน

ลักขณา  คือไม่ชอบอยู่เฉยๆ คนเคยทำงานตั้งสามสิบ สี่สิบปี อยู่เฉยๆให้ตื่นขึ้นมานั่งว่างๆ เลี้ยงหลานหลานก็ไปโรงเรียนเลยก็ไม่มีอะไรทำ เช้าตื่นขึ้นมาก็ไปออกกำลังกายบ้าง ก็เลยคิดว่าหางานทำดีกว่าหาธุรกิจเล็กๆทำดีกว่า อยู่บ้านว่างก็ทำมีคนสั่งก็ขายแล้วก็ไปออกบูธ

สุรนันทน์ ตั้งเป้าเพื่อทำงานไม่ใช่ฉันต้องมีชุดเกาหลีออกมา 20 ชุด

ลักขณา  ตั้งเป้าทีแรกก็คือทำงาน ใช้เวลาว่างให้มีประโยชน์ นั่งเฉยๆทำไม พอทำเยอะๆก็คิดว่าถ้ามีคนรับไปขายก็ดีเราก็ไม่ต้องยุ่งเราก็อยู่บ้านทำแต่ชุดก็พอ

สุรนันทน์ อยู่บ้านเฉยๆคุณลักขณาทำได้เดือนละกี่ตัว วันละกี่ตัวมีเป้าหรือเปล่า

ลักขณา  ก็ทำไปเรื่อยๆ ว่างก็ทำ แต่ไม่ใช่อุตสาหกรรมทำคนเดียว เป็นงานฝีมือคือทุกอย่างต้องทำให้เรียบร้อย เดือนหนึ่งก็มีหลาย 10 ตัว

สุรนันทน์ แต่ราคา 249 บาท เป็นงานฝีมือเลยนะ

ลักขณา  ก็มีคนทักเหมือนกันแต่คิดว่าเอาเถอะ เราก็มีทำหลายแบบทำแบบเกาหลี แบบญี่ปุ่นก็มี ญี่ปุ่นข้างหลังจะมีโบว์เราก็ปรับให้โบว์ไปอยู่ข้างหน้าแล้วก็ใช้สวมหัว เด็กก็ใส่สบายๆ

สุรนันทน์ แบบมันออกมาจากในหัวเลยหรือเปล่า

ลักขณา  ใช้ ซื้อผ้ามาก็ต้องมาเทียบว่าผ้าอย่างไรจะเข้ากับตัวไหนถึงจะสวย ถ้าตรงไหนไม่ดีเราก็ปรับปรุงใหม่ อย่างเช่นผ้าหนาผ้าบาง ผ้าสีอะไรต้องเข้ากับสีอะไรก็ต้องดู

สุรนันทน์ ทำไมถึงเลือกเป็นช่างตัดเสื้อตั้งแต่ตอนนั้น

ลักขณา  คือแม่ดิฉันอยากให้ลูกสาวตัดเสื้อเป็น ก็ส่งไปตัดเสื้อ ทีแรกก็ตัดเล็กๆน้อยๆ ไม่ได้รับเย็บหรอก เรียนๆแล้วก็หยุด หยุดแล้วก็ไม่ได้ทำอะไร ตอนหลักก็มีครอบครัวแล้วก็ไปเรียนใหม่ไปเรียนโรงเรียนระพี ก็หาเลี้ยงชีพมาได้ส่งลูกสองคนเรียนจบ ซื้อบ้านได้

สุรนันทน์ แสดงว่างานฝีมือสำหรับคนไทย คุณลักขณามองว่ามันเป็นอะไรที่เป็นอาชีพที่สุจริต แล้วก็ทำได้

ลักขณา  คือถ้าเราเป็นช่างตัดเสื้อเราต้องรับผิดชอบ ใครจ้างเราตัดแล้วใส่ไม่ได้เราต้องรับผิดชอบ อย่างเขาจะไปงานเราก็ต้องเร่งทำให้เขา ลูกค้าประจำเราต้องทำให้เขา แล้วราคาก็อย่าไปแพงกว่าเขา

สุรนันทน์ แล้ว “แปม แปม” โลโก้ลูกชายออกแบบ “แปม แปม” คือหลาน แล้วก็ขายได้ตรงนี้ในที่สุดแล้วคุณลักขณาจะก้าวไปอย่างไรต่อ หรืออยากทำเป็นงานกึ่งงานอดิเรกกึ่งงานหลังเกษียณ

ลักขณา  ถ้าก้าวได้มันก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ทำไปอย่างนี้ ก็ไม่ได้ตั้งเป้าอะไร คนแก่มันก็ทำได้อยู่แล้วงานอยู่กับบ้าน ถ้าจะมีลูกน้องเราก็คุมของเราได้ เพราะสมัยก่อนก็มีลูกน้อง ลุกน้องทุกวันนี้ก็ยังอยู่ถ้าเราเรียกมาเมื่อไหร่เขาก็มาได้ แต่ตอนนี้เราก็ทำของเราไปเรื่อยๆ

สุรนันทน์ วันหนึ่งจะกลับไปเปิดร้านหรือเปล่า

ลักขณา  คิดว่าไม่เอาแล้วนะ เพราะเสื้อเดี๋ยวนี้คนซื้อสำเร็จรูปเยอะ ไม่เหมือนสมัยก่อน แต่ถ้าจะเป็นร้านขายเสื้อผ้าสำเร็จรู้ต้นทุนก็สูง ทำอย่างนี้ดีไม่ต้องลงทุนเยอะ ถ้าเราทำร้านโก้ๆเราก็ต้องไปลงทุนเยอะ แล้วกว่าจะคืนทุนล่ะ เอาอย่างนี้ง่ายๆดีกว่า

สุรนันทน์ คุณลักขณาบริหารเองหมด

ลักขณา  บริหารเอง เรื่องซื้อผ้าไปซื้อเอง ตัดผ้า

สุรนันทน์ ธุรกิจเสื้อพวกนี้มันเปลี่ยนไปเยอะใช่ไหมครับ ถ้าไม่ไปเทียบกับพวกที่เขาขายห้างทำเยอะๆ พวกที่ขายเฉพาะ เพราะอย่างเมืองนอกผมเห็นพวกขายสินค้าเฉพาะ มีชื่อเสียงโด่งดัง กว่าเสื้อผ้าที่ขายเยอะๆ

ลักขณา  อย่างเสื้อของเราถ้าเราเปรียบเทียบกับเสื้อโหล เราก็แพงกว่าเขานิดหนึ่ง ถ้าเป็นเสื้อห้างเราก็จะถูกกว่าเขาเยอะ แต่เราไม่ใช่เสื้อโหล การขายทางอินเตอร์เน็ตก็ถามลูกชายว่าทำอย่างไรดี ลูกชายก็บอกว่าขายทางอินเตอร์เน็ต ชื่อpampam.welovershopping.com

สุรนันทน์ นอกจากชุดเกาหลีเห็นบอกว่ามีชุดญี่ปุ่นด้วย จะมีชุดชาติอื่นตามมาด้วยหรือเปล่า

ลักขณา  มีญี่ปุ่น มีจีน แล้วก็มีชุดญี่ปุ่นที่เหมือนกับเสื้อคลุมเวลาเด็กอาบน้ำขึ้นมาก็จะสวม ตอนนี้ทำเท่านี้ไปก่อน

สุรนันทน์ ชีวิตหลังเกษียณทำตัวอย่างไรให้แข็งแรงตลอด เห็นบอกว่าเหตุผลหนึ่งคือหยุดไม่ได้ใช่ไหม

ลักขณา  คือคนอายุมากต้องใช้หัวสมอง อยู่เฉยๆมันก็เซ็งมันก็เบื่อ ถ้าเราทำงานใจเราก็คิดแต่งาน อย่างเช่นเราออกไปข้างนอกเราก็ไปดูเสื้อตามห้างว่าเราต้องทำอย่างไรถึงจะสวย เพราะชีวิตนี้เราอยู่กับเสื้อ อย่างตอนนี้เราทำเสื้อเด็กเราก็จะไปดูเสื้อเด็กที่ห้างว่าเขาทำอย่างไรถึงจะสวย แต่บางทีเราก็ดูหนังบ้าง บางทีก็ชอบไปสำเพ็งไปซื้อผ้าก็ต้องดูว่าเด็กจะต้องใส่สบาย ตอนเช้าๆก็จะไปรำกระบอง ออกกำลังที่หมู่บ้าน อยู่บ้านทำนั่นทำนี่เสร็จแล้วก็ทำเสื้อ บางทีเพื่อชวนไปไหนก็ไป

สุรนันทน์ แล้วจะกลับไปทำเสื้อผู้ใหญ่หรือเปล่า เผื่อเขาอยากจะใส่เหมือนลูกสาว
ลักขณา
  ก็มีลูกค้าถามเหมือนกัน แต่ถ้าเป็นชุดใหญ่มันก็ต้องยาวตัดเป็นเสื้อก็เลยบอกว่าเดี๋ยวจะทำให้ หรือเป็นเด็กตัวเล็กๆก็ทำให้ได้หมด

สุรนันทน์ คุณลักขณาดูมีความสุข ทำใจอย่างไรให้มีความสุข
ลักขณา
  บางทีก็คิดว่าทำงานสนุก แล้วก็ไปไหนมาไหนบ้างก็ดี ถ้าอยู่เฉยๆก็ไม่ดี

สุรนันทน์ เพราะฉะนั้นใครสนใจก็ให้ติดต่อเข้าเว็บไซต์ pampam.welovershopping.com มาเลย เป็นตัวแทนขายก็ได้ มาขอความรู้ก็ได้ให้นะ

ลักขณา  ให้ไม่หวง เพราะถือว่าเขาทำกิน เป็นงานสุจริตเราไม่ได้ไปโกงเขา